سيصد و شصت و هشت و شصت و نه هجريهء قمريه ، در حوزهء مقدسهء علميهء قم براى بعضى از طلاب بيان فرمودند و اين حقير به عنوان تقريرات درس به رشتهء تحرير درآورده بودم و قرائت و مرور آن را در اوقات قبض و كدورت و خستگى ، موجب تنوير روح و تلطيف جان خود مىدانستم . اينك پس از مرور مجدد و تنقيح و تكميل آن را آماده نمودم و پاداش و ثواب آن را به روح فقيد سعيد مطهرى اهدا مىكنم . اللَّهُمَّ احْشُرْهُ مَعَ أوْلِيائِكَ الْمُقَرَّبينَ وَاخْلُفْ عَلى عَقِبِهِ فِى الْغابِرِينَ وَاجْعَلْهُ مِنْ رُفَقاءِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرينَ وَارْحَمْهُ وَ ايَّانَا بِرَحْمَتِكَ يا ارْحَمَ الرَّاحِمينَ . سيد محمدحسين حسينى طهرانى مشهد مقدس