الله حالات لا يسعها ملك مقرّب « 1 » جلوات و ظهورات أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ « 2 » از ايشان هويدا و ظاهر مىگردد . اگر كسى گويد كه اين مناصب اختصاصى بوده و وصول به اين ذروهء از معارف الهيّه منحصرا راجع به انبياء عظام و ائمّهء معصومين - صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين - است و ديگران را به هيچ وجه من الوجوه بدان راه نيست . در جواب گوئيم : منصب نبوّت و امامت امرى است اختصاصى ، ولى وصول به مقام توحيد مطلق و فناء در ذات احديّت كه تعبير از او به ولايت مىشود ابدا اختصاصى نيست و دعوت انبياء و ائمّه عليهم السلام امّت را بدين مرحلهء از كمال است . حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله امّت خود را دعوت فرموده‌اند كه به آن جائى كه پاى خود را گذارده‌اند پا گذارند و اين مستلزم امكان سير به آن مقصد است و الاّ لازم مىآيد دعوت لغو باشد . لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيراً « 3 » . از طريق عامّه روايت شده است كه :

--> ( 1 ) [ مرا با خداوند حالاتى است كه هيچ فرشتهء مقرّبى ياراى تحمّل آن را ندارد ] . ( 2 ) آيهء 110 ، از سورهء 18 : كهف : [ من مثل شما بشرى هستم ] . ( 3 ) آيهء 21 ، از سورهء 33 : احزاب : [ و براى شما در وجود رسول خدا صلّى الله عليه و آله الگوى نيكوئى است ، براى آن كس كه اميد به ( ديدار ) خدا و روز قيامت دارد و فراوان ياد خدا كند ] .