و در تفسير قمى به طور مسند از « ضرسى كناسى » از ابى جعفر عليه السلام روايت شده است كه عرض كردم : فدايت گردم وضع موحدين كه اقرار به نبوت محمد صلى الله عليه و آله دارند ولى اهل گناه هستند و امامى ندارند و ولايت شما را نمىشناسند ، پس از مرگ چگونه است ؟ فرمودند : أمّا هولاء ، فإنّهم في حفرهم لا يخرجون منها . فمن كان له عمل صالح ولم‌يظهر منه عداوة ، فإنّه يخدّ له خدّ إلى الجنة التي خلقها اللَّه بالمغرب ، فيدخل عليه الروح إلى يوم القيامة حتى يلقى اللَّه فيحاسبه بحسناته وسيّئاته ، فإمّا إلى الجنّة وإمّا إلى النار ، فهولاء المرجون لأمراللَّه . قال : وكذلك يفعل بالمستضعفين والبله والأطفال وأولاد المسلمين الذين لم يبلغوا الحلم ، وأمّا النصّاب من أهل القبلة ، فإنّه يخذ لهم خدّ إلى النار التي خلقها اللَّه في المشرق فيدخل عليهم اللَّه الشرر والدخان وفورة الحميم إلى يوم القيامة ، ثمّ بعد ذلك مصيرهم إلى الحميم . « 1 »

--> ( 1 ) . پس چنين كسانى در قبرهاى خويش‌اند و از آن بيرون نمىآيند . پس هركدام اينان كه كار نيكى كرده باشند ودشمنى وعداوتى نسبت به ما نداشته باشند ، برايش راهى به سوى بهشت باز مىشود كه خداوند آن را درمغرب آفريده است وروحش وارد آن مىشود تا روز قيامت . تا آن‌گاه كه به ديدار خدا برسد وخداوند به بررسى اعمال خوب و بد او بپردازد ، درهمان‌جا مىماند ، و پس از حساب‌رسى ، يا راهى بهشت و يا راهى جهنم مىگردد ، پس اينان اميدواران به بخشش خداوندند . فرمودند : و در مورد مستضعفان ونادانان وكودكان وفرزندان مسلمانان كه به سنّ بلوغ نرسيده‌اند نيز چنين رفتار مىشود . و براى كسانى از اهل قبله كه ( ناصبى ) بدون دستور كار مىكنند راهى به سوى آتش - كه خدا آن را درسمت مشرق آفريده است - باز مىگردد پس اسير شعله‌هاى آتش ودود وفوران آب داغ مىگردند تا روز قيامت كه پايان كار ايشان به سوى آب سوزان است