زمانى كه اهل خرد نيك مىدانند و حديث ناگفته مىخوانند ، قابل تقديس و سپاس فراوان و در خور تقدير و تحسين ، بل ، كارى بس شگرف و حيرت آور است . مردى كه على رغم طعن طاعنان و تزوير و مكارى حاسدان و دشمنى و خصومت جاهلان و غافلان ، مردانه به پا خاست و براى ترويج حكمت الهى و معارف ژرف و والاى عرفانى كه از باطن شريعت مطهر محمدى صلى الله عليه و آله مىجوشد كمر همت به ميان زد و از مشكلات راه نهراسيد و به پسند و ناپسند اين و آن اعتنايى نكرد و دمى نياسود و خواب و خور و راحت و غنودن را برخويش حرام كرد تا توانست باقيات صالحاتى اين چنين براى اهل راه و سالكان كوى دوست بر جاى نهد . آرى ، عاشق ، به واسطهء ملالت مستمع ترك سخن نگويد و به سبب انكار منكران ، طريق خاموشى نپويد و چون در گفتن ، مأمور مِن عِنَداللَّه است جز رساندن ، چاره ندارد ؛ خواه كسى متابعت كند خواه نكند . « وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ » * به هر تقدير ، در فرجام كلام ، اميد مىبرم كه اين كوشش ناچيز در بازگردان پارسى اين نوشتار بلند مقدار مورد خشنودى حضرت كردگار و خرسندى اولياى مكرمش و امامان معصوم عليهم السلام و روح پرفتوح علامهء بزرگ كه رضوان و غفران و رحمت الهى بر او باد ، قرار گيرد . * * * . . . در ترجمه ، نخواسته‌ام كه در مراعات نكات فنى و دستورى وسواس به خرج دهم ، بلكه سعىام بر اين بوده است تا كلمات گهربار آن بزرگ را به زبان فارسى قابل فهم برگردانم و در اين مورد هيچ داعيه‌اى ندارم و همچون ديگر آثارو تأليفات خود ، از بزرگان تمناى ارشاد و هدايت دارم و مىدانم كه عالمان ربانى چنان كه سنت ايشان است از تذكر و ارشاد دريغ نخواهند كرد . « 1 »

--> ( 1 ) . گفتنى است در تمام وارد ، در ترجمهء آيات قرآن كريم - جز در مواردى اندك - از ترجمهء مرحوم استاد الهى قمشه‌اى رحمه الله سود جسته‌ام