مىدهد و گامى استوار ، در راه تقريب واقعى بين مذاهب اسلامى برمىدارد . . . . براى ايجاد حسن تفاهم و رفع بدبينىهاى بىجا و خنثى نمودن تبليغات مغرضين ، بايد باب بحث و تحقيق علمى را هميشه باز نگه‌داشت و با كوشش پىگير در اين زمينه ، فرصت‌ها را از دست كسانى كه مىخواهند با نشر اباطيل بر وحدت اسلامى ضربه بزنند ، خارج ساخت و اجازه نداد كه عده‌اى « شيخ‌المضيره » وار به جعل حديث بپردازند و در قرن علم و تكنولوژى هم شيعه را ساخته و پرداخته « ابن‌سبا » ى موهوم يا « آل‌بويه » و غيره معرفى كنند يا سجده بر خاك پاك را نحوه‌اى از « شرك ! » قلمداد نمايند و دوستى اهل بيت عليهم السلام را نوعى « غلو » همطراز با « كفر » بشمارند . اين اساسىترين و منطقىترين راهى است كه ما مىتوانيم آن را به مثابه خطمشى كلى در برنامه‌هاى آينده خود ، در نظر داشته باشيم و صادقانه به آن عمل كنيم و در راه آن بكوشيم و از تهمت و افتراى دشمنان و دوستان نادان نهراسيم . . . البته اگر شيعه راستين على عليه السلام باشيم . . . . * * * نكته مهم ديگرى كه بايد در پايان به آن اشاره كنيم ، اين است كه ، در ده سال گذشته و دقيقاً پس از پيروزى انقلاب اسلامى ايران ، حتى براى نمونه هم نمىتوان نشريه يا كتابى را پيدا كرد كه محتواى آن مخالف « وحدت اسلامى » و « تقريب بين مذاهب اسلامى » و يا بر ضد عقايد برادران اهل سنت تلقى شود ، از سوى برادران شيعى ، منتشر شده باشد . . . اما در قبال اين تحول انقلابى - در راستاى اهداف وحدت جهانى اسلام - متأسفانه از طرف « وهابيان » ! و يا « قلم به دستان مزدور آل سعود » - و آخرين آنها دكتر عبدالمنعم نمر از مصر - صدها كتاب و نشريه و هزاران مقاله ، به زبان‌هاى گوناگون ، نه تنها عليه انقلاب‌اسلامى ، رهبرى و مردم ايران ، در سراسر جهان و در سطح وسيعى منتشر شده است ، بلكه طبق مدارك موجود در آرشيو ما ، 48 كتاب پيشين تأليف شده از جانب پايه‌گذاران وهابىگرى ( عمدتاً چاپ : مكه ، رياض ، قاهره ،