و دوباره زنده فرمايد ، و او خلق راجفت ، نر و ماده ، آفريد ؛ از نطفه‌اى آفريد كه ازمردان به رحم زنان مىريزد ؛ و هم اونشئه آخرت را ايجاد خواهد كرد ، و هم او بندگان را بىنياز كند و سرمايه بخشد . وفرمود : « وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ » « 1 » و پروردگار تو هرچه خواهد بيافريند و برگزيند و ديگران را هيچ اختيارى نيست ، و ذات پاك الهى ، منزه و برتر از آن است كه به او شركت آرند . و دليل بر آن‌كه خداوند دراين آيات حقايق اين مفاهيم را منحصر در خود مىداند و بالتبع به غير خود نسبت مىدهد ، آن است كه در آيات ديگرى ، اين مفاهيم را براى غير خود ، اثبات مىكند ؛ مانند آيه : « إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِي وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي » « 2 » و هنگامى كه از گل ، شكل مرغى به اذن من آفريدى و در آن دميدى تا به اذن من مرغى گرديد . وآيهء : « وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا » « 3 » و موسى هفتاد مرد از قوم خود را براى وعده‌گاه خدا ، انتخاب كرد . وصريح‌تر از همه اين آيات ، حقيقتى است كه خداوند در آيات مربوط به حشر ، بيان كرده است ؛ آن‌جا كه فرمود :

--> ( 1 ) . قصص ، آيهء 68 ( 2 ) . مائده ، آيهء 110 ( 3 ) . اعراف ، آيهء 155