و فرق ديگر ميان اراده و علم ؛ اين است كه علم خدا به چيزى لازم نگرفته كه آن چيز حاصل شود . به خلاف علم به نحو خاص ( كه خصوصيت خير ، صلاح و نافع بودن شيئ را دارد ) . بنابراين ، سبق ( سبقت علم بر مشيئت كه در حديث آمده ) حمل مىشود بر سبق ذاتى كه سبقت علم عام بر علم خاص ، مىشود . واظهر ، همان احتمال اول است چنان كه دانستى « 1 » . ترجمه سخن علامه طباطبائى ( ره ) : بتحقيق ، دانستى « 2 » كه اخبار دلالت دارند بر اين كه « مشيئت و اراده ، نفس معلوم خارجى هستند » . و با اين وجود ، اصرار مجلسى بر اين كه « اراده يعنى علم به صلاح و خير » ، عجيب است . بررسى : شرح و تمام سخن همان است كه در مبحث شماره 50 گذشت .

--> ( 1 ) - اشاره به بيانى است كه در مبحث شماره 50 گذشت . ( 2 ) - نقدى كه در مبحث شماره 50 گذشت .