48 بحثى در بارهء « بداء » امر و خلق قضاء و قدر ج 4 ص 122 تا 129 . متن حديث : كِتَابُ حُسَيْنِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ سُلَيْمَانَ الطَّلْحِيِّ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ( ع ) أَخْبِرْنِي عَمَّا أَخْبَرَتْ بِهِ الرُّسُلُ عَنْ رَبِّهَا وَ أَنْهَتْ ذَلِكَ إِلَى قَوْمِهَا أَ يَكُونُ لِلَّهِ الْبَدَاءُ فِيهِ قَالَ أَمَا إِنِّي لَا أَقُولُ لَكَ إِنَّهُ يَفْعَلُ وَ لَكِنْ إِنْ شَاءَ فَعَلَ . ترجم حديث : سليمان طلحّى مى گويد : به امام باقر ( ع ) گفتم : خبر ده به من از آن چه انبياء از جانب خدايشان گرفته و به مردم شان رسانيده و خبر داده اند ، آيا در اين ها نيز براى خداوند بداء هست ؟ فرمود : من به تو نمى گويم : خداوند به آن ها عمل مىكند . مى گويم : اگر بخواهد عمل مىكند . توضيح : ى عنى آن امورى كه پيشاپيش ، خداوند توسط انبياء به مردم خبر داده است كه انجام خواهد داد ، آيا ممكن است خداوند دربار آن ها تجديد نظر كند و انجام ندهد ؟