فرمود : ( امام آن را ) با توفيق و تقويت ( مىداند ) . آن طور نيست كه فكر مى كنى ، آن طور نيست كه تو فكر مى كنى . مجلسى : بيان : « بتوفيق و تسديد » يعنى با الهام از ناحيه خداوند و القاء از روح القدس . همانطور كه در كتاب امامت ( از بحار ) خواهد آمد . و جمل « ليس حيث تذهب » يعنى آن چه در ذهن تو هست كه امام ( نيز مانند ديگران ) اجتهاد كرده و به رأى شخصى خود عمل مىكند ، آن نيست . حديث 17 : حمّاد مى گويد : وقتى كه سوره از امام صادق ( ع ) پرسيد ، من هم حضور داشتم ، سوره گفت : فدايت شوم ، امام بر چه اساس فتوى مىدهد ؟ فرمود : بر اساس قرآن . سوره گفت : اگر چيزى در قرآن نباشد - ؟ فرمود : بر اساس سنّت . سوره گفت : اگر چيزى نه در كتاب باشد و نه در سنّت - ؟ فرمود : هيچ چيزى نيست مگر اين كه در قرآن و سنت هست . امام لختى درنگ كرد و فرمود : امام توفيق داده مىشود ، تقويت مىشود . مجلسى : بيان : يعنى موفق مىشود و تقويت مىشود تا آن مسئله را از قرآن و سنّت به دست آورد . بايد اين گونه معنى كنيم تا با پيام حديث هاى پيشين و نيز با صدر همين حديث ، منافات نداشته باشد . ترجمه سخن علامه طباطبائى ( ره ) : بل مراد اين است كه براى امام ( ع ) بر آن مسئله ، راه ديگرى هست ، و اين راه از راه هاى عادى و معمولى نيست ، القاء بر فهم و قذف در قلب است با هم ، نه از طريق فهم عادى . و اگر چنين معنى كنيم نه با صدر اين حديث منافات دارد و نه با حديث هاى ديگر . پس بفهم . بررسى : در اين بحث دو موضوع وجود دارد :