وانگهى : درست است در زمان حضرت رسول ( ص ) اختلاف قرائات وجود نداشت ، اما به شهادت احاديث سنى و شيعه ، مردم هم براى معانى برخى از آيات و معانى الفاظ آن ها به رسول اكرم ( ص ) رجوع مى كردند و مى پرسيدند و هم دربار خود الفاظ ، و آن حضرت در هر دو مورد مرجع مردم بود . و به همين دليل ، اختلاف در قرائت و در معنى به وجود نمى آمد . آن حضرت براى اين كه همين روال پس از او نيز ادامه يابد نه در اصل معانى اختلاف حاصل شود و نه در الفاظ ، به وسيله حديث ثقلين ، همان مرجعيت خود را به اهل بيتش مىدهد تا مردم در هر دو مورد به آنان مراجعه كنند تا نه اختلاف در اصول معانى و معارف پيش آيد و نه در قرائت الفاظ . كه متاسفانه به منشور حديث ثقلين عمل نشد و در هر دو عرصه ، اختلاف پيش آمد . اساساً لفظ و معنى ، هميشه ملازم همديگر هستند گرچه در موارد زيادى بدون اختلاف در قرائت ، در برداشت معانى و معارف ، اختلاف پيش مى آيد . بنابراين ، كنار گذاشتن الفاظ از پيام حديث ثقلين ، درست نيست .