نامحرمى را هرگز قبول كند ، و با وى سخن گويد ! قرآن غمزهء جمال خود با دلى زنده كه اهل باشد . « إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ « * » » گواهى مىدهد « 1 » . » تو ز قرآن نقاب او ديدى * حرف او را حجاب او ديدى پيش نااهل چهره نگشادست * نقش او پيش او بر استادست گر ترا هيچ اهل آن ديدى * آن نقاب رقيق بدريدى مر ترا روى خويش بنمودى * تا روانت به دو بياسودى « 2 » هركس به تعليم و تربيت قرآنى خو پذيرد و بدان حبل متين الهى چنگ ارادت در زند ، حق از باطل ، رشد از غىّ ، نور از ظلمت ، ايمان از كفر ، خير از شر ، عدل از ظلم ، هدايت از ضلالت ، و عزّت از ذلّت نيك بازشناسد ؛ آنگاه از لطف و عنايت پروردگارى بهره‌ور گشته به نيكبختى دو جهانى نائل آيد ، چنان كه حق تعالى فرمايد : 1 - اين قرآن كتابى است كه ما آن را بر تو فرو فرستاديم تا مردم را به اذن پروردگار از ظلمات جهل بيرون آورى و به عالم نور رسانى ، و به راه خداوند توانا و ستوده رهسپار گردانى . 2 - همانا اين قرآن بشر را به استوارترين و راست‌ترين راه هدايت مىكند . 3 - خداست آنكه قرآن را به حق براى اجراى عدالت نازل فرمود . 4 - اين قرآن مايهء بصيرت و دل‌آگاهى مردمان است و

--> ( * ) قرآن مجيد ، سورهء ق ( 50 ) ، آيهء 37 . ( 1 ) . تمهيدات ، ص 176 - 177 . ( 2 ) . حديقة الحقيقهء حكيم سنائى ، ص 173 .