ايشان شاگرد مرحوم آية الحقّ امام قلى نخجوانى و ايشان شاگرد مرحوم آية الحقّ آقا سيّد قريش قزوينى هستند . گويند : چون مرحوم آقا سيّد حسين قاضى از سامَرّاء از محضر مرحوم مجدّد عازم مراجعت به آذربايجان ، مَسقط الرّأس خود بوده‌اند ، در ضمن خداحافظى مرحوم مجدّد به ايشان يك جمله نصيحت مىكند ؛ و آن اينكه : در شبانه روز يك ساعت را براى خود بگذار ! مرحوم آقا سيّد حسين در تبريز چنان متوغّل امور الهيّه مىگردد كه در سال بعد چون چند نفر از تجّار تبريز بسامرّاء مشرّف شده و شرفياب حضور مرحوم ميرزا شدند ، مرحوم ميرزا از احوال آقا سيّد حسين قاضى استفسار ميكنند ؛ آنان در جواب ميگويند : يكساعتى كه شما نصيحت فرموده‌ايد تمام اوقات ايشان را گرفته ؛ و در شب و روز ايشان با خداى خود مراوده دارند . ولى چون مرحوم قاضى بنجف آمدند ، در تحت تربيت مرحوم آية الحقّ آقاى سيّد أحمد كربلائى طهرانى قرار گرفتند و با مراقبت ايشان طىّ طريق مىنموده‌اند . مرحوم قاضى ، نيز ساليان متمادى ملازم و همصحبت مرحوم عابد زاهد ناسك ، وحيد عصره حاج سيّد مرتضى كشميرى رضوانُ اللهِ عليه بوده‌اند ؛ البتّه نه بعنوان شاگردى ، بلكه بعنوان ملازمت و استفاده از حالات ؛ و تماشاى احوال و واردات . و البتّه در مسلك عرفانيّه بين اين دو بزرگوار تباينى بعيد وجود داشته است . امّا طريقهء تربيت آية الحقّ آقاى سيّد أحمد كربلائى طبق رويّهء استادشان مرحوم آخوند ملّا حسينقلى همدانى ، معرفت نفس بوده و براى وصول به اين مرام ، مراقبه را از اهمّ امور مىشمرده‌اند . و آخوند ، شاگرد آية الحقّ و فقيه عاليقدر مرحوم آقا سيّد على شوشترى است كه ايشان استاد شيخ مرتضى