قدم در دائرهء كمال گذاشته و پشت پاى ببساط طبيعت زده ؛ و از سُكّان دار خُلد و محرمان حريم قرب شدند . كه از آن جمله است سيّد اجَلّ ، آيهء حقّ ، و نادرهء دَهر ، عالم عابد فقيه مُحَدِّث شاعر مُفلِق ، سيّد العلماء الرّبّانيّين مرحوم حاج ميرزا علىّ قاضى طباطبائى تبريزى ، متولّد سال هزار و دويست و هشتاد و پنج هجرى قمرى و متوفّاى سال هزار و سيصد و شصت و شش هجرى قمرى ؛ كه در معارف الهيّه و فقه حديث و اخلاق ، استاد اين ناچيز مىباشند . رفَع اللهُ درجاتِه السّاميَة و أفاضَ علَينا مِن بركاتِه . - تمام شد كلام استاد ما علّامهء طباطبائى قدّس اللهُ سرَّه . شدت علاقه و احترام علامه نسبت به مرحوم قاضى رضوان الله عليهما بارى ، استاد ما نسبت به استاد خود مرحوم قاضى علاقه و شيفتگى فراوانى داشت ، و حقّاً در مقابل او خود را كوچك مىديد ؛ و در چهرهء مرحوم قاضى يك دنيا عظمت و ابَّهت و اسرار و توحيد و ملكات و مقامات مىجست . من يك روز به ايشان عطر تعارف كردم ، ايشان عطر را بدست گرفته ، و تأمّلى كردند و گفتند : دو سال است كه استاد ما مرحوم قاضى رحلت كرده‌اند ؛ و من تا به حال عطر نزده‌ام . و تا همين زمان اخير نيز هر وقت بنده به ايشان عطرى داده‌ام ؛ دَرِ آن را مىبستند و در جيبشان مىگذاردند . و من نديدم كه ايشان استعمال عطر كنند ، با اينكه از زمان رحلت استادشان سى و شش سال است كه مىگذرد . و عجيب است تساوى و توازن مدّت عمر علّامه با استادشان مرحوم قاضى ؛ چون مدّت عمر مرحوم قاضى هشتاد و يك « 1 » سال بود ، و مدّت عمر

--> ( 1 ) علّامه حاج شيخ آقا بزرگ طهرانى رحمة الله عليه ، در « نُقَبآء البَشر » ج 4 ، تحت شمارهء 2 0 8 0 ، ص 1565 و 1566 ، در ترجمهء احوال مرحوم قاضى قدَّس اللهُ سرَّه ، تولّدشان را در سنهء 1285 و در 13 ذو الحجّة ، و رحلتشان را در 6 ربيع الاوّل سنهء 1366 هجريّهء قمريّه ذكر كرده‌اند .