سيد رضى « 1 » در تفسير ادبى خود و شيخ طوسى « 2 » در تفسير كلامى خود كه تفسير تبيان است و صدر المتألهين « 3 » شيرازى در تفاسير فلسفى خود و ميبدى گونابادى در تفسير عرفانى خود و شيخ عبد على حويزى « 4 » و سيد هاشم بحرانى و فيض كاشانى در تفسير نور الثقلين و برهان و صافى و كسانى ميان عده از

--> ( 1 ) سيد رضى از اعيان فقهاء اماميه و در شعر و ادب سرآمد اهل عصر خود بوده و نهج البلاغه از تأليفات اوست در سال چهارصد و چهار يا شش هجرى در گذشته ( ريحانه ) . ( 2 ) شيخ الطائفة محمد بن حسن طوسى كه از اكابر علماء اماميه و كتاب تهذيب و كتاب استبصار كه دو اصل از چهار اصل حديث اماميه مىباشند تأليف اوست در سال چهارصد و شصت هجرى در گذشته ( ريحانه ) . ( 3 ) صدر المتألهين محمد بن ابراهيم شيرازى فيلسوف نامى متوفاى هزار و پنجاه هجرى مؤلف كتاب اسرار الآيات و مجموعه تفاسير ( روضات و ريحانه ) . ميبدى و گونابادى و سيد هاشم بحرانى صاحب برهان در 4 مجلد متوفاى سال 1107 هجرى و فيض كاشانى آخوند ملا محسن مؤلف تفسير صافى واصفى متوفاى 1091 هجرى ( ريحانه ) . ( 4 ) شيخ عبد على حويزى شيرازى صاحب تفسير نور الثقلين در 5 مجلد متوفى سال 1112 هجرى ( ريحانه ) .