السيد الطباطبائي
67
قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )
به خداى متعال دارد و در آيهاى كسان پسنديدهاش استثنا شدهاند « عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ » سوره جن آيه 27 و از مجموع كلام نتيجه گرفته شده كه علم غيب بنحو استقلال اختصاص به خدا دارد و جز او كسى را نشايد مگر باذن او . آرى مطهرون به دلالت اين آيات به حقيقت قرآن مس مىكنند و بانضمام آيه كريمه « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » سوره احزاب آيه 33 كه بموجب اخبار متواتره در حق اهل بيت پيغمبر ( ص ) نازل شده است پيغمبر اكرم ( ص ) و خاندان رسالت ( ع ) از پاكشدگان و بتأويل قرآن عالمند . يج - قرآن مجيد ناسخ و منسوخ دارد . در ميان آيات احكام كه در قرآن است آياتى هست كه پس از نزول جاى حكم آياتى را كه قبلا نازل شده و مورد عمل بودهاند گرفته به زمان اعتبار حكم قبلى خاتمه مىدهد ، آيات قبلى منسوخ و آيات بعدى كه در حكم خود حكومت بر آنها دارند ناسخ ناميده مىشوند چنان كه در اول بعثت