وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ » سورهء زخرف آيه 4 ( ترجمه : سوگند بكتاب مبين ، ما آن را قرآنى عربى قرار داديم تا شايد شما تعقل كنيد و بدرستى آن درحالىكه پيش ما در ام‌الكتاب است بلند است ( دست فهم عادى به او نمىرسد ) و محكم است ( نمىشود در او رخنه كرد ) . انطباق آخر آيه بتأويل به آن معنى كه ذكر شد واضح است و مخصوصا از آن جهت كه فرموده « لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ » و نفرموده « لعلكم تعقلونه » ( شايد آن را تعقل كنيد ) زيرا علم بتأويل چنان كه آيه محكم و متشابه ( و ما يعلم تأويله الا اللّه ) حكم مىكند اختصاص به خدا دارد و نيز به همين جهت وقتى كه در آيه محكم و متشابه اهل انحراف را بواسطه پيروى متشابهات نكوهش مىكند مىفرمايد با اين پيروى فتنه مىخواهند و تأويل آن را مىجويند و نفرموده مىيابند . پس تأويل قرآن حقيقت يا حقائقى است كه در ام‌الكتاب پيش خداست و از مختصات غيب مىباشد . و باز در جاى ديگر نزديك به همين مضمون مىفرمايد : « فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ تَنْزِيلٌ