اوايل سور مدت بقاء و دوام اسلام را بدست آورند و پيغمبر - اكرم ( ص ) با خواندن فواتح سور يكى پس از ديگرى حساب ايشان را مختل ساخت . اين سخن نيز بىوجه مىباشد زيرا در صورت راستى اين قصه و درستى روايت سخنى بوده كه برخى از يهود گفته‌اند و در همان مجلس پاسخ خود را گرفته‌اند و اين واقعه در خور آن اهميت نيست كه در آيه كريمه بمسئلهء تأويل متشابه و اتّباع آن داده شده . علاوه بر اينكه سخن يهود فتنه‌اى در بر نداشته زيرا اگر دينى حق باشد موقت يعنى قابل نسخ بودن آن لطمه به حقانيت آن نمىزند چنان كه اديان آسمانى قبل از اسلام همين حال را داشته‌اند و بر حق بودند . ثانيا لازمه اين قول اينست كه كلمه « تأويل » در آيه كريمه بمعنى مدلول و معنى خلاف ظاهر بوده باشد و هم اختصاص بآيات متشابهه داشته باشد و هر دو مطلب درست نيست و ما در بحثى كه در آينده از تأويل و تنزيل خواهيم كرد روشن خواهيم ساخت كه اولا « تأويل » در عرف قرآن از قبيل معنى و مدلول نيست كه لفظى بر آن دلالت لغوى داشته