چنان كه با مسلمانان مىگويد ، بدليل خطابات « 1 » بسيارى كه بعنوان كفار و مشركين و اهل كتاب و يهود و بنى اسرائيل و نصارى دارد و با هر طائفه‌اى ازين طوائف باحتجاج پرداخته آنان را بسوى معارف حقه خود دعوت مىكند . و همچنين قرآن مجيد با هريك ازين طوائف باحتجاج و دعوت مىپردازد و هرگز خطاب خود را مقيد بعرب بودن آنان نمىكند چنان كه در مورد مشركين - بت‌پرستان - مىفرمايد : « فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ » سورهء توبه آيه 11 و در مورد اهل كتاب - يهود و نصارى و مجوس نيز كه از اهل كتاب محسوبند - مىفرمايد : « قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ » آل عمران آيهء 64 ( ترجمه : بگو اى اهل كتاب بيائيد بسوى كلمه‌اى كه در ميان ما و شما بطور مساوى پذيرفته شود و آن اينست كه جز خداى متعال كسى را نپرستيم و انبازى براى وى قرار ندهيم و برخى از ما برخى

--> ( 1 ) اين خطابات و احتجاجات در آيات بسيارى است و نيازى بنقل آنها نيست .