را اعلام و تثبيت مىكند در سرتاسر خود به‌صراحت حضرت محمد ( ص ) را پيغمبر و فرستاده خدا معرفى مىنمايد و بدين وسيله سند نبوت آن حضرت قرار مىگيرد و روى همين اصل بارها در كلام خدا به پيغمبر اكرم ( ص ) امر مىشود كه در اثبات نبوت خود به شهادت خدا يعنى بتصريح قرآن مجيد به نبوتش ، استناد جويد : « قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ » سوره رعد آيه 43 ( ترجمه : بگو شهادت خدا - به نبوت من - ميان من و شما كافى است ) . و در جاى ديگر علاوه به شهادت خداى متعال شهادت ملائكه را نيز نقل مىكند : « لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً » سوره نساء آيه 166 ( ترجمه : لكن خداوند به آنچه بسوى تو نازل كرده شهادت مىدهد و ملائكه نيز شهادت مىدهند و خدا در شهادت كافى و بس است ) .