السيد الطباطبائي
11
قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )
خداى ما كسى است كه بهر چيز - بهر آفريدهاى - آفرينش ويژه آن چيز را عطا فرمود آنگاه - بسوى سعادت و هدف ويژهاش - هدايت و راهنمائى كرد ) . و باز مىفرمايد : « الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى » سوره اعلى آيه 3 ( ترجمه : خدائى كه اجزاء آفريده را گرد آورده درست كرد ، خدائى كه اندازه گرفت و هدايت نمود ) . و باز مىفرمايد : « وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها » سوره شمس آيه 10 ( خلاصه ترجمه : سوگند به نفس و آنكه او را درست نمود سپس بدكارى و پرهيزكارى را به او الهام فرمود رستگار شد كسى كه نفس خود را رشد و نمو خوب داد و نوميد شد كسى كه نفس خود را آلوده و تباه كرد ) . و باز مىفرمايد : « فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ » سوره روم آيه 30 ( ترجمه : روى خود را براى دين استوار كن - با تمام توجه دين را بپذير - درحالىكه اعتدال را پيش گيرى و از افراط و تفريط بپرهيزى دينى كه همان آفرينش خدائى است آفرينش خدا تغيير ندارد ، آنست دينى