به رعايت قانون در اجتماع تعادلى حكم مىكند كه مزاحمى وجود داشته باشد و اما در جائى كه در برابر خود مزاحمى مانع از آزادى مطلق نبيند هرگز حكمى ندارد يا حكم بر خلاف مىكند . خداى متعال مىفرمايد : « إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى » سوره علق آيه 7 ( ترجمه : بدرستى انسان همين‌كه خود را مستغنى و بىنياز ديد از حد خود تجاوز و تعدى خواهد كرد ) و از جمله بىنيازى همان بىنيازى از تشبث بتعاون و قانون براى حفظ منافع مىباشد . 6 - تنها راه براى هدايت انسان راه وحى است از بحثهاى گذشته بدست آمد كه انسان مانند ساير انواع آفرينش در زندگى خود هدف سعادتى دارد و چون از جهت چگونگى ساختمان وجودى و نيازمنديهاى طبيعى از زندگى اجتماعى گريزى ندارد سعادت و بدبختى وى در سعادت و بدبختى اجتماع مىباشد و در هر حال بايد جزء يك واحد اجتماعى بوده سعادت و حسن عاقبت طبيعت شخصى خود را در سعادت اجتماع بجويد .