السيد الطباطبائي

127

قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )

نطفه امشاجى كه پيوسته زير ابتلاء و آزمايش بود آفريديم پس او را شنوا و بينا كرديم ما او را به راه راست راهنمائى كرديم سپاسگزار باشد يا ناسپاس . و باز مىفرمايد : « مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ » سوره عبس آيه 20 ( ترجمه : انسان را از نطفه آفريده اندازه گيرى كرد - يا برايش اندازه قرار داد - پس از آن راه را برايش آسان كرد - هموار نمود - ) 2 - امتياز انسان در پيمودن راه زندگى : امتيازى كه گروه جان‌دار موجودات جهانى از گروه بىجان دارند اينست كه فعاليت جانداران فعاليت علمى است و كارهاى خود را از راه درك و شعور انجام مىدهند و انسان در عين حال كه با ساير جانداران در فعاليت علمى شريك است امتيازى نسبت به ديگران دارد و آن اينست كه انسان با عقل و خرد مجهز است يعنى در كارهائى كه برايش امكان فعاليت هست به مجرد امكان فعاليت به انجام عمل نمىپردازد بلكه خير و شر و نفع و ضرر كار را مىسنجد در صورتى كه نفعش غالب آيد به كار مىپردازد و اگر ضررش بيشتر بود