منصب را به برخى از افراد تخصيص مىدهد چنان كه مىفرمايد : « وَ إِذا جاءَتْهُمْ آيَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتى مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ » سوره انعام آيه 124 ( ترجمه : زمانى كه آيه‌اى براى ايشان مىآيد مىگويند ايمان نخواهيم آورد تا وقتى كه آنچه به پيغمبران خدا داده شد بشما نيز داده شود . خدا بهتر مىداند كجا رسالت خود را قرار دهد ) آيه دلالت دارد بر اينكه كفار براى ايمان خود شرط مىكردند كه رسالت عمومى شود و ايشان نيز بهره‌اى از آن داشته باشند ولى خداى متعال پاسخ رد به ايشان داده اختصاصى بودن رسالت را تثبيت مىكند . 5 - در اطراف توجيه دوم چنان كه در ذيل توجيه اول تذكر داديم ، فعلا در مقام اثبات حقانيت دعوت اسلامى و صدق دعوى پيغمبر اكرم نيستيم بلكه مىخواهيم بگوئيم كه توجيه دوم نيز با بيانات قرآنى وفق نمىدهد زيرا : طبق توجيه دوم اصول اعتقادى كه پيغمبران به مردم تلقين كرده‌اند يك رشته اعتقادات خرافى است كه از باب