السيد الطباطبائي

117

قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )

استفاده مىشود كه جبريل در عالم بالا فرمانروا بوده گروهى از ملائكه فرمانبردار وى مىباشند و پيوسته يا گاهى وحى قرآن به‌وسيله زيردستان وى مىرسيده چنان كه آيات سوره عبس نيز به اين معنى اشاره مىكنند : « كَلَّا إِنَّها تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ بِأَيْدِي سَفَرَةٍ - كِرامٍ بَرَرَةٍ » سوره عبس آيه 16 ( ترجمه : نه هرگز ، بدرستى اين قرآن يا اين آيات يادآورى است پس هر كه مىخواهد به ياد آورد - اين تذكره - در صحيفه‌هائى است گرامى و بلندمرتبه و پاك شده در دست سفيرانى محترم و نيكوكار ) . 3 - ملائكه و شياطين طبق توجيه گذشته ملائكه و فرشتگان نام قواى طبيعى است كه بخير و خوشبختى ، و شياطين نام قواى طبيعى است كه به - شر و بدبختى دعوت مىكنند ! ولى آنچه از قرآن مجيد استفاده مىشود خلاف اينست و قرآن ملائكه و شياطين را يك عده موجودات بيرون از حس و داراى وجود و شعور و اراده مستقل مىداند . اما ملائكه ، آيات چندى درين باره گذشت كه بموجب