سايهء مهر پدرى بر سر آنان بگستراند و عنايت يك مربى سطح بالا را نسبت به فرزندانش اعمال كند . از اين عمل تربيتى مادر سيد رضى كشف مىشود كه چقدر اين بانو از نظر مسائل علمى تربيتى هشيار بوده و با چه شجاعت و همت والايى عمل كرده است . سرپرستى شيخ مفيد دانستيم كه مادر سيد رضى دو فرزند خود را خدمت عالم بزرگ زمان مرحوم آية اللّه شيخ مفيد برد و از او خواست كه به آنان فقه بياموزد ، در اينجا سؤالى مطرح است كه چگونه ممكن است دو كودك دبستانى را به مرجع تقليد و بزرگترين فقيه و مجتهد زمان براى درس خواندن سپرد در حالى كه معمولا چنين وضعى غير معقول و غير عملى است و قطع نظر از گرفتاريها و كارهاى زياد اجتماعى و سياسى كه مجال اين گونه كارها را نمىدهد ، اصولا آمادگى يك پيرمرد فقيه براى آموزش الفبا بسيار بعيد به نظر مىرسد ؟ در پاسخ بايد به اين دو نكته اشاره كرد : اوّل مسأله مهمى كه در نظر مادر سيد رضى نسبت به فرزندانش بود ، مسألهء سرپرستى يك مقام علمى و معنوى بلند پايه در غياب پدر بود كه اثرهاى مستقيم و غير مستقيم در رشد و پرورش فرزندان او بگذارد و در آن جوّ بسيار عالى تربيتى و در زير پر و بال عالمى و الا مقام به درجات بالايى برسند . دوم ، سيد مرتضى و سيد رضى در سنين 6 يا 7 سالگى نبودند بلكه در سالهاى 10 - 12 سالگى از عمر و داراى و استعداد سرشارى