على دوانى

57

سيد رضى مؤلف نهج البلاغه ( فارسى )

درجه اعتبار ساقط گرديد . با اين وصف بعضى از فرزندان او در قرون بعدى از مفاخر سادات علوى و دانشمندان بزرگ شيعه به شمار آمدند ، و منشأ خدمات گرانبهائى گشتند ، كه از جمله همين دانشمند گرانمايه ابو الحسن عمرى است . ابو الحسن عمرى كه خواهيم شناخت هم عصر سيد رضى بوده ، و با او و برادرش سيد مرتضى در بغداد موآنست داشته ، و از هم استفاده علمى مىنموده‌اند . صاحب عمدة الطالب قسمت عمده مطالب كتاب خود را از اين دانشمند نسّابه گرفته او در آخر كتاب خود ، از او و نسبش ياد مىكند . نظر ابو الحسن عمرى در بارهء نبوغ سيد رضى در شعر را در بخش « جايگاه او در عالم شعر » آورديم . دانشمند گرانقدر سيد عليخان شيرازى مقيم مدينهء منوره و در گذشتهء سال 1120 ه - در شيراز در كتاب ذيقيمت خود « الدرجات الرفيعه » مىنويسد : « او در عصر خود سرآمد دانشمندان نسب‌دان بود ، و بر امثال و اقران خود امتياز داشت ، نظريات او در بارهء نسب‌ها مورد استناد علماى بعدى واقع شد ، و هم به گفتار او استناد مىجويند . علماى متأخر علم انساب همگى ريزه‌خوار خوان نعمت اويند . همه از وى روايت مىكنند و به او اعتماد دارند . خداوند اين علم را دربست در اختيار او قرار داده بود . ابو الحسن عمرى استادان بسيارى از علماى انساب را ملاقات كرد و از آنها بهره گرفت او در علم نسب كتابهاى : المبسوط ، المجدى ، الشافى ، و المشجر را تصنيف كرد . وى مقيم بصره بود ، سپس در سال 423 هجرى به موصل منتقل شد و با زنى هاشمى نسب از خاندان قديم موصل ازدواج كرد . بارها به بغداد آمد . آخرين بار در سال 425 هجرى بود . او در سفرهاى قبلى خود به ديدار سيد مرتضى و سيد رضى رحمهما الله مىرفت ، و در مجلس آنها حضور مىيافت ، و از هر دوى آنها روايت مىكند . ابو الحسن عمرى تا بعد از سال 443 هجرى در قيد حيات بود . « 4 » ابو العلاء معرى ابو العلاء احمد بن عبد اللّه معرّى ، از دانشمندان نامدار و استادان ماهر در علوم نحو و لغت و عربيت و شاعرى برجسته ، و از اعجوبهء دنيا بوده است ، در سال 363 ه - متولد و در سه يا چهار

--> ( 4 ) - الدرجات الرفيعه - ص 484 .