باب دوم : بطلان مسلك تصوّف موضوع بحث در اين باب ، كشيدن خط بطلان بر مسلك تصوّف و به‌طور كلى نكوهش آن است كه نخست بايد مسلك‌هاى دوازده‌گانهء آن را يادآور شد . شيخ نجم الدين عمر نسفى از دانشمندان و آگاهان بر حقايق مسلك صوفىگرى ، در كتاب « بيان مذهب التصوّف » چنين مىگويد : « بدان كه صوفيان دوازده دسته بوده و يك دسته از آنان بر حق راستين و بقيّه بدعت‌گذار و گمراهند . آنان‌كه در گمراهىاند عبارتند از : حبيبان ، اوليائيان ، شمراخيان ، اباحيان ، حاليان ، حلوليان ، حوريان ، واقفيان ، متجاهلان ، متكاسلان و الهاميان . نخستين دسته حبيبيان‌اند كه قائل‌اند : بندگان ، خداى متعال را به‌عنوان دوست برمىگزينند و از محبّت به آفريده‌ها دست برمىدارند و تكليف و دستورات مربوط به عبادات ، از بندگان برداشته و حرام خدا بر آنان حلال مىشود و ترك نماز و روزه از ديدگاه آنان جايز است و هيچ‌گاه عورت خود را نمىپوشانند كه اين خود كفر محض است و مردم آن‌ها را نه با گفتارشان بلكه با كردارشان مىشناسد ، بنابراين ، از معاشرت با اين‌گونه افراد بپرهيزيد . دوم اوليائيان : و بر اين باورند كه بندگان ، به رتبهء ولايت مىرسند و خطاب الهى در امر و نهى ، از آنان برداشته مىشود كه اين عقيده ، خود كفر و گمراهى است . سوم شمراخيان : آنان قائل‌اند هرگاه بندگان ، خداى خويش را شناختند ، امر و نهى از آنان برداشته مىشود و به گوش فرادادن به صداى دايره و طبل و نى علاقه‌مندند و مىگويند : زنان به دسته‌هاى گل مىمانند و بوييدن گل‌ها براى همه آزاد و مباح است . اين دسته ، طرفداران عبد اللّه بن شمراخى را تشكيل مىدهند كه در پوشش انسان‌هاى نيك كردار در جهان مىگردند و گيتى را به فساد و تباهى مىكشانند .