سامان مىيابد . بنابراين ، با دل‌هاى خويش نهى از منكر نماييد و با زبانتان مردم را از كارهاى ناپسند بازداريد و با آن‌ها به درشتى سخن نگوييد و در راه خدا از نكوهش هيچ نكوهشگرى پروا نداشته باشيد » . 11 - نيز از آن حضرت منقول است كه فرمود : « أوحى اللّه الى الشعيب عليه السّلام ، انى معذب من قومك مائة الف ، أربعين الفا من شرارهم و ستين ألفا من خيارهم . قال : يا رب هؤلاء الاشرار فما بال الاخيار ؟ ! فأوحى اللّه جل جلاله اليه أنهم داهنوا أهل المعاصى و لم يغضبوا لغضبى ؛ « 1 » خداوند به حضرت شعيب عليه السّلام وحى كرد كه من از قوم صد هزار تنى تو ، چهل هزار تن از انسان‌هاى تبهكار و شصت هزار تن از نيكانشان را عذاب خواهم كرد ، عرضه داشت : پروردگارا ! دستهء نخست تبهكاران امتم هستند ، گناه نيكان چيست ؟ خداوند جل جلاله به دو وحى نمود : چون نيكان امتت با معصيت‌كاران قومت تملّق و چاپلوسى كردند و به خاطر خشم من خشمگين نشدند » . 12 - استادمان مقدس اردبيلى رحمه اللّه در كتاب « حديقة الشيعة » به سند صحيح خود از احمد بن محمد بن ابو نصر و محمد بن اسماعيل بن بزيع ، از امام رضا عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « من ذكر عنده الصوفية فلم ينكرهم بلسانه او قلبه فليس منا و من انكرهم فكأنّما جاهد الكفار بين يدى رسول اللّه ؛ « 2 » كسى كه نزدش از صوفيّه سخن به ميان آيد و با زبان و دلش به انكار آنان نپردازد از ما نيست كسى كه بر مقام انكار آن‌ها برآيد گويى در ركاب رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله با كفار مبارزه كرده است » . رواياتى كه بر اين معنا دلالت دارد به خواست خدا يادآورى خواهند شد و پوشيده نيست كه آخرين حديث و احاديثى از اين دست كه قبلا بيان شد و از اين پس نيز خواهد آمد به صراحت بر هدفى كه ما دنبال مىكنيم دلالت دارند و معلّق‌كردن حكم به وصف ، خود دليل بر عليّت وصف است . بنابراين هركجا وصف صادق آمد ، حكم نيز ثابت مىشود و اگر كسى مدّعى تقيّه و يا تخصيص حكم باشد بايد آن را اثبات نمايد و دلالت آخرين حديث اين فصل بر كفر صوفيان نظير روايات گذشته ، به خوبى آشكار است .

--> ( 1 ) . تهذيب ج 6 ، ص 181 . ( 2 ) . حديقة الشيعة : ص 562 .