نيز كشّى از امام رضا عليه السّلام روايت كرده كه سفيان بن عيينه با امام صادق عليه السّلام ديدار كرد و به حضرت عرضه داشت : سنّى از شما گذشته ، اين تقيّه تا كى ؟ امام عليه السّلام فرمود : « و الذى بعث محمدا بالحق لو أن رجلا صلى ما بين الركن و المقام ثم لقى اللّه به غير ولايتنا لقى اللّه بميتة جاهليه ؛ « 1 » به خدايى كه محمد را به حق برانگيخت اگر فردى همواره ميان ركن و مقام نماز بگزارد و بدون ولايت ما به ديدار حق برود ، با مرگ جاهليّت خدا را ملاقات كرده است . كلينى در باب « أن الواجب على الناس بعد ما يقضون نسكهم أن يأتوا الامام » از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « انّما أمر الناس أن يأتوا هذه الاحجار فيطوفوا بها ثم يأتونا فيعلمونا ولايتهم لنا ثم قال يا سدير أفأريك الصادّين عن دين اللّه ثم نظر الى ابى حنيفه و سفيان الثورى فى ذلك الزمان و هم حلق فى المسجد فقال هؤلاء الصادّون عن دين اللّه بلا هدى من اللّه و لا كتاب مبين ان هؤلاء الاخابث لو جلسوا فى بيوتهم فجال الناس فلم يجدوا أحدا يخبرهم عن اللّه و رسوله حتى يأتونا فنخبرهم عن اللّه و عن رسوله صلّى اللّه عليه و آله ؛ « 2 » مردم دستور يافته‌اند به زيارت اين سنگ‌ها بشتابند و اطراف آن‌ها طواف كنند و سپس نزد ما آيند و ولايت خود را نسبت به ما اعلام دارند . سپس فرمود : اى سدير ! آيا مايل هستى بازدارندگان مردم ، از دين خدا را به تو نشان دهم و آن‌گاه متوجه ابو حنيفه و سفيان ثورى كه در آن هنگام در مسجد گرد هم نشسته بودند شد و فرمود : اينان كسانىاند كه مردم را بدون هدايتى از ناحيهء خدا و كتابى آشكار ، از گرايش به دين خدا بازمىدارند . اين انسان‌هاى پليد اگر در خانه‌هايشان بنشينند و مردم همه جا پرسه بزنند و كسى را نيابند كه از خدا و رسولش آن‌ها را خبر دهد ، نزد ما مىآيند و ما دستورات خدا و رسول را به آنان مىرسانيم » . هم‌چنين كلينى در باب « ما أمر به النبىّ من النصيحة للمسلمين » از سفيان ثورى نقل كرده كه به مردى گفت : ما را نزد جعفر بن محمد ببر . آن شخص مىگويد : من به همراه وى نزد امام صادق عليه السّلام شرفياب شدم . از حضرت پرسيد : دربارهء سخنان رسول خدا در مسجد خيف برايمان سخن بگو . امام عليه السّلام خطبه را براى وى بازگو كرد از جمله عبارات آن خطبه اين بود : « ثلاث لا يغل عليهن قلب امرء مسلم ، اخلاص العمل لله و النصيحة لائمة المسلمين و اللزوم لجماعتهم قال الرجل فلما ركبنا قلت و اللّه الزم رقبتك شيئا لا يذهب من رقبتك ابدا قال :

--> ( 1 ) . كشّى : ص 334 . ( 2 ) . كافى ج 1 ص 393 .