الحر العاملي ( مترجم : عباس جلالى )

214

نقدى جامع بر تصوف ( ترجمة رسالة الاثني عشرية في الرد على الصوفية ) ( فارسى )

خدا ، دوستى كند درواقع با خدا دشمنى كرده است . 4 - قرآن كريم در آيات فراوانى به اين معنا تصريح فرموده نظير آيهء شريفهء : لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ ؛ « 1 » هيچ قومى را كه ايمان به خدا و روز رستاخيز دارند نمىيابى كه با دشمنان خدا و رسولش دوستى كنند هرچند پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندان شان باشند . نيز اين فرموده‌اش : وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ النَّبِيِّ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ ، « 2 » و اگر به خدا و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و آن‌چه بر او نازل شده ايمان مىآوردند هرگز ( كافران ) را به دوستى اختيار نمىكردند نيز فرمود : . . . لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ . . . ؛ « 3 » دشمن من و دشمن خويش را به دوستى برنگزينيد و رواياتى از اين دست . از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه در تفسير آيهء شريفهء : ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ « 4 » فرمود : ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ ، يحب بهذا قوما و يحب بهذا اعدائهم ، من احب عدونا فليس منا ؛ « 5 » خداوند براى هيچ‌كس در درونش دو قلب نيافريده كه با يكى گروهى را دوست بدارد و با ديگرى به دشمنانشان محبّت بورزد . كسى كه به دشمنان ما محبت بورزد از ما نيست . 5 - همهء شيعيان و كليهء مسلمانان بر اين واقعيّت اجماع و اتفاق دارند و به حكم ضرورت و روايات ، داخل بودن معصوم عليه السّلام در چنين اجماعى مشخص و روشن است . 6 - از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : « من احبّ حجرا حشر معه ؛ « 6 » اگر كسى به سنگى علاقه‌مند باشد با آن محشور خواهد شد » و نيز از آن بزرگوار منقول است كه فرمود : « المرء مع من احبّ ؛ « 7 » فرد ، با هركس به دو محبت ورزد ، محشور مىشود » . هم‌چنين

--> ( 1 ) . مجادله ، آيهء 22 . ( 2 ) . مائده ، آيهء 81 . ( 3 ) . ممتحنه ، آيهء 1 . ( 4 ) . احزاب ، آيهء 4 . ( 5 ) . تفسير برهان ج 3 ، ص 290 . ( 6 ) . ما در بحار به اين روايت از امام رضا عليه السّلام برنخورديم بلكه اين‌گونه آمده است : لو ان رجلا يولّى حجرا لحشره اللّه تعالى معه ، اگر فرد به سنگى علاقه‌مند باشد خداى متعال وى را با آن محشور مىگرداند . ( 7 ) . مستدرك الوسائل ج 2 ، ص 366 و در كافى ج 2 ، ص 127 نيز از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « المرء مع من احبّ ؛ فرد ، با هركسى كه به دو محبّت مىورزد ، محشور خواهد شد »