اين رساله را « رسالة الاثنى عشريّه فى الرّد على الصوفيّه » ناميدم و از خداى متعال مسألت دارم زمينهء اتمام اين كار را به بهترين وجه ممكن عنايت فرمايد و ره‌پويان هدايت را ، بدين وسيله به نور هدايت رهنمون گردد . رسالهء ياد شده براساس ابواب و فصل‌هايى دوازده‌گانه تنظيم گشته كه بيان فهرست آن‌ها براى استفادهء بهينه و سهولت دست‌يابى به موضوعات آن ، خالى از لطف نيست . نخست : بيان بطلان و نكوهش نسبت صوفىگرى . دوم : بيان بطلان و نكوهش تصوّف به نحو كلى . سوم : بيان بطلان اعتقاد به حلول و اتّحاد و وحدت وجود . چهارم : بيان بطلان و بىاعتبارى و اسقاط حجيّت مكاشفه‌اى كه صوفيان مدّعىاند . پنجم : بيان بطلان ساقط شدن تكليف به هنگام مكاشفه . ششم : بيان بطلان چله‌نشينى و بدعت رياضت ، كه آن را عبادت مىشمرند . هفتم : بيان بطلان عربده كشيدن و داد و فرياد و بر زمين افتادن و تشويش و پريشانى . هشتم : بيان بطلان رقص و پايكوبى و دست‌افشانى و عربده كشيدن . نهم : بيان اثبات لزوم تلاش در جهت به دست آوردن روزى و كسب معاش و تجمّل كه افراد ياد شده آن را بيهوده دانسته و از انجام آن خوددارى مىكنند . دهم : بيان حرمت غنا كه آن را روا دانسته و نوعى عبادت مىشمرند . يازدهم : بيان بطلان بدعت ذكر خفىّ و جلىّ . دوازدهم : بيان بطلان دوستى با دشمنان خدا و دشمنى با دوستان او كه به شعار آنان تبديل شده است . هدف از اين مباحث : فصولى را كه به اهداف موردنظر و آن‌چه متناسب با آن‌هاست ، ارتباط دارد در دوازده فصل مىتوان عنوان كرد : نخست : بيان تحريم پيروى از دشمنان دين الهى و مشابهت و همانندى با آنان . دوم : بيان تحريم بدعت‌گذارى در دين . سوم : بيان برخى افتراها و اعمال زشت و فضاحت‌بار سران و قطب‌هاى صوفى . چهارم : بيان وجوب امر به معروف و نهى از منكر .