باب هفتم : صوفيان و برترين عبادات در اين باب بر حالات چرخيدن و به زمين افتادن و آشفتگى صوفيان ، كه آن را برترين عبادات دانسته‌اند خطّ بطلان كشيده و دوازده دليل بر بطلان اين عمل ارائه مىدهيم : 1 - دليلى شرعى بر مشروعيّت اين عمل وجود ندارد تا چه رسد به رجحان داشتن و عبادت بودن آن . 2 - اين عمل تشريع و بدعت است و در صورت نياز رواياتى كه دلالت بر تحريم اين عمل دارد ، يادآورى خواهد شد . 3 - ضرورت مذهب ايجاب مىكند كه چنين عملى فاقد مشروعيّت باشد تا چه رسد به اين‌كه نوعى عبادت تلقّى شود بلكه چنين اقتضايى از روشن‌ترين ضروريات مذهب است كه به خواست خدا تحقيق و بررسى اين مورد خواهد آمد . 4 - شيعيان همه بر ترك اين عمل اجماع و اتّفاق نظر داشته و آن را مورد اعتراض قرار داده‌اند و كسانى را كه دست به چنين اعمالى مىزنند ، نكوهش كرده‌اند . بديهى است كه معصوم بلكه معصومين عليهم السّلام در اين اجماع داخلند . بنابراين ، حجيّت آن ثابت است . 5 - با تحقيق و بررسى شيوهء پيامبر و ائمه عليهم السّلام و روايات رسيده از آن‌ها و عبادات و آثار و حركاتى كه از آن بزرگواران منقول است ، به خوبى پى خواهيد برد كه آنان دست به انجام چنين اعمالى نمىزدند . بنابراين ، چگونه مىتوان با شيوهء آنان به مخالفت برخاست و كوتاهى در عبادات و ترك برخى از واجبات و مستحبات را در طول عمر شريفشان بدانان نسبت داد ؟ آن‌چه بيان شد صرف‌نظر از رواياتى است كه به صراحت ، اين عمل را مورد اعتراض قرار داده است . 6 - اين قبيل كارها از شيوه‌هاى دشمنان خدا و رسول اوست و در امورى از اين دست نبايد از آنان پيروى نمود . در اين زمينه رواياتى خواهد آمد كه دلالت بر تحريم همسانى و