ترديدى نيست آن‌جا كه فرمود : ما را با خويشتن درآميخت ، به نحو مجاز عنوان شده تا از جنبهء بزرگداشت و احترام در حكم ، با يكديگر مساوى باشند . 3 - نيز از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه حضرت در پاسخ به پرسشى درمورد روحى كه در حضرت آدم دميده شد و در اين آيهء شريفه : « فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي ؛ « 1 » آن گاه كه اندام او را بياراستم از روح خود در آن دميدم » آمده چگونه روحى است ؟ امام عليه السّلام در پاسخ فرمود : « هذه روح مخلوقة و الروح التى فى عيسى مخلوقة ؛ « 2 » اين روح و روحى كه در حضرت عيسى دميده شد ، آفريده شدهء خدا است » 4 - هم‌چنين از آن بزرگوار روايت كرده كه در پاسخ به پرسشى پيرامون اين فرمودهء خدا وَ رُوحٌ مِنْهُ فرمود : « هى روح مخلوقة خلقها اللّه فى آدم و عيسى عليه السّلام ؛ « 3 » اين روحى است آفريده شده كه خداوند آن را در حضرت آدم و حضرت عيسى عليهما السّلام آفريد » 5 - نيز روايتى را از امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه درمورد فرمودهء خدا : وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي * فرمود : « انما اضافه الى نفسه لانّه اصطفاه على ساير الأرواح كما قال : لبيت من البيوت بيتى و لرسول من الرسل خليلى و أشباه ذلك و كل ذلك مخلوق مصنوع مربوب محدث مدّبر ؛ « 4 » خداوند آن را به خويشتن اضافه نمود زيرا آن را بر ساير ارواح برگزيد چنان‌كه به خانه‌اى از خانه‌ها ( كعبه ) فرمود : خانه‌ام و به فرستاده‌اى از فرستادگان فرمود : دوستم و نظير اين‌ها كه همه آفريده و پديده و پروريدهء ايجادگرى مدبّراند » . 6 - روايت ديگرى را از ابو ابراهيم عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : جمعى نزد او مدّعى شدند كه خداوند به آسمان دنيا فرود مىآيد ، وى اظهار داشت : « ان اللّه لا ينزل و لا يحتاج الى النزول و انّما منظره فى القرب و البعد سواء و لم يبعد منه قريب و لم يقرب منه بعيد و لم يحتج الى شيئى بل يحتاج اليه و هو ذو الطول ، لا إله الا هو العزيز الحكيم و امّا قول الواصفين انّه ينزل تبارك و تعالى الى سماء الدنيا فانّما يقول ذلك من

--> ( 1 ) . حجر ، آيهء 29 . ( 2 ) . كافى ج 1 ، ص 133 . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . همان ، ص 134 .