چيزى قبل از او وجود نداشته است » همان‌گونه كه ملاحظه مىكنيد اين روايت بر كفر كسانى كه معتقد به حلول‌اند ، تصريح دارد . 7 - در روايتى ديگر از امام صادق عليه السّلام نقل كرده حضرت فرمود : « من زعم ان اللّه من شئى فقد جعله محدّثا و من زعم انّه فى شيئى فقد جعله محصورا و من زعم أنّه على شيئى فقد جعله محمولا ؛ « 1 » آن‌كس كه مدّعى شود خداوند از چيزى به وجود آمده او را ايجاد شده تلقى كرده و كسى كه ادعا كند خدا در چيزى قرار دارد ، او را محدود ساخته است و آن‌كس كه مدّعى شود خداوند بر چيزى قرار دارد ، او را قابل حمل به‌شمار آورده است » 8 - نيز روايتى را از محمد بن مسلم روايت كرده كه گفت ؛ از امام صادق عليه السّلام درمورد اين فرمودهء خداى متعال : وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي ؛ * و از روح خود در آن دميدم پرسيدم : اين دميدن چگونه متصوّر است ؟ امام عليه السّلام فرمود : « انّ الروح متحرّك كالريح و انّما سمى روحا لأنه اشتقّ اسمه من الريح و انما اخرجه على لفظ الريح لأن الأرواح مجانسة للريح و انّما اضافه الى اسمه ( نفسه - خ ) لانّه اصطفاه على ساير الارواح كما قال : لبيت من البيوت بيتى و لرسول من الرسل خليلى و اشباه ذلك و كل ذلك مخلوق مصنوع محدث مربوب مدبّر ؛ « 2 » روح مانند باد ، متحرّك است و به اين دليل روح ناميده شده كه نامش از ريح ( باد ) اشتقاق يافته و چون ارواح ، همجنس باد هستند روح را از لفظ ريح جدا ساخت و آن را به خود نسبت داد زيرا آن را بر ساير ارواح برگزيد چنان‌كه نسبت به يك خانه از ميان همهء خانه‌ها فرموده خانهء من ( كعبه ) و نسبت به يكى از پيامبران فرموده است خليل و نظاير آن و همهء اين‌ها آفريده و ساخته شده و پديد آمده و پروريدهء تحت تدبير او هستند » . 9 - هم‌چنين بخشى از خطبهء امير مؤمنان عليه السّلام را روايت كرده كه حضرت در آن فرموده است : « الحمد لله الواحد الأحد المتفرّد الذى لا من شيئى كان و لا من شيئى خلق ، ما كان قدرة بان بها من الاشياء و بانت الاشياء منه ؛ ستايش خدايى را سزاست كه يگانه و يكتا و تنهاست او كه از چيزى نيست و آفرينشش از چيزى نبوده است تنها با قدرتى آفريده كه به سبب آن از همه چيز جدا شده و همه چيز از او جدا گشته است » تا اين‌كه فرمود :

--> ( 1 ) . وافى ج 1 ص 90 . ( 2 ) . كافى ج 1 ، ص 133 .