25 - باب استحباب صبر در تمامى كارها 127 26 - باب استحباب بردبارى 133 27 - باب استحباب مدارا نمودن در كارها 137 28 - باب استحباب فروتنى نمودن 139 29 - باب استحباب تواضع در هنگامى كه نعمتى جديد براى آدمى حاصل مىشود 143 30 - باب تأكيد بر استحباب تواضع براى دانشمند و دانش آموز 143 31 - باب استحباب تواضع در خوردن و نوشيدن و مانند اينها 145 32 - باب وجوب برگزيدن رضاى الهى بر خواهش نفسانى و تحريم پيروى از هواى نفس 147 33 - باب وجوب عاقبت انديشى پيش از عمل 149 34 - باب وجوب به انصاف رفتار كردن با مردمان اگر چه بر ضرر خود باشد 151 35 - باب اينكه بر مؤمن واجب است آنچه را براى خود دوست مىدارد براى مؤمنين دوست بدارد و آنچه را براى خود نمىپسندد براى آنان نخواهد 155 36 - باب استحباب اينكه آدمى به جاى اينكه به عيبجويى از ديگران بپردازد به عيب خود مشغول باشد 157 37 - باب وجوب عدالت 161 38 - باب اينكه بر كسى كه درستىاى را مىستايد جايز نيست كه در مورد ديگرى خلاف آن را عمل كند 163 39 - باب وجوب اصلاح نمودن نفس در زمانى كه به شرّ ميل پيدا مىكند 165 40 - باب وجوب دورى نمودن از لغزشها و گناهان 167 41 - باب وجوب خوددارى نمودن از گناهان 173 42 - باب وجوب خوددارى كردن از شهوات و لذّتهاى حرام 177 43 - باب وجوب خوددارى كردن از گناهانى كه كوچك شمرده مىشوند 179 44 - باب تحريم ناسپاسى در برابر نعمت خداوند 183 45 - باب وجوب خوددارى كردن از گناهان كبيره 185 46 - باب معيّن نمودن گناهان كبيره‌اى كه دورى از آنها واجب است 187 47 - باب صحيح بودن توبه از گناهان كبيره 205 48 - باب تحريم پافشارى نمودن بر گناه و وجوب مبادرت نمودن به توبه و استغفار 209 49 - باب تعدادى از خصلتهاى حرام و مكروه كه سزاوار است ترك شوند 211 50 - باب تحريم رياست‌طلبى زمانى كه به عدالت خود اطمينان نداشته باشى 227 51 - باب استحباب اينكه كسى كه دورى از مفاسد معاشرت با ديگران براى او دشوار است غالبا در خانهء خود به حقوق برادران دينى رسيدگى كند . 229