الحر العاملي ( مترجم : افراسيابى )
11
جهاد النفس ( فارسى )
6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه اندرز دهندهاى از درون قلب خود و باز دارندهاى از درون جان خود نداشته باشد و همدمى ارشادگر با او نباشد ، دشمنش [ كه همان هواى نفس و شيطان است ] بر گردن او چيره مىگردد . 7 - از امام صادق عليه السّلام و او از پدرانش - كه بر همگى درود باد - روايت است كه فرمود : در سفارش پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام آمده است كه فرمود : اى على ! برترين جهاد آن است كه كسى صبح كند در حالى كه تصميم ستم نمودن به احدى را نداشته باشد . 8 - از امام صادق عليه السّلام روايت است كه فرمود : كسى كه در هنگام فريفته شدن به چيزى و هنگام ترس و زمانى كه ميل به چيزى پيدا مىكند و يا خشمگين و يا خوشنود مىگردد مالك نفس خويش باشد ( خود را نگاه دارد ) خداوند بدن او را بر آتش حرام مىگرداند . 9 - در روايت ديگرى از امير المؤمنين عليه السّلام پس از نقل روايتى شبيه به روايت اوّل از اين باب آمده است كه : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : برترين جهاد ، جهاد كسى است كه با نفس درون خويش مجاهده مىكند . 10 - و از امير المؤمنين عليه السّلام روايت است كه فرمود : مجاهد كسى است كه با نفس خويش مجاهده و مبارزه كند . 2 - باب آنچه كه بر هر عضوى از اعضاى آدمى واجب گشته و وجوب قيام نمودن در اداى آن واجبات 11 - از امام صادق عليه السّلام در حديثى طولانى روايت است كه فرمود : خداوند ايمان را بر تمامى اعضاى فرزند آدم واجب ساخت و آن را بر اعضاى او تقسيم و در تمامى آنها پخش نمود . پس هيچ عضوى از اعضاى وى نيست جز اينكه ايمانى بر عهدهء او نهاده شده كه آن ايمان غير از ايمانى است كه بر عهدهء عضو ديگر قرار داده شده است . - سخن امام عليه السّلام ادامه دارد تا آنجا كه مىفرمايد : - امّا آن ايمانى كه بر قلب واجب گشته ، اقرار نمودن و معرفت يافتن و پيمان بستن و خوشنودى و تسليم در برابر اينكه هيچ معبودى جز اللَّه نيست او يگانه است و شريكى ندارد معبودى يكتا كه مصاحب و فرزندى ندارد و اينكه محمّد صلّى اللَّه عليه و آله بنده و فرستادهء اوست ، و اقرار نمودن به هر پيامبر با كتابى كه از جانب خداوند آمده است و اين همان اقرار و معرفتى است كه خداوند بر قلب واجب ساخته است و عمل قلب همين است و گفتار خداوند عزّ و جلّ كه كافران را كاذب مىشمرد « مگر كسى كه به زور و اجبار اظهار كفر نموده در حالى كه دلش به ايمان آرميده است » « 1 » ناظر به همين معنا است .
--> ( 1 ) نحل / 106 .