عذاب مكن خلق خدا را ، و قوتى نيست مگر براى الله . و حق مادرت اين است كه بدانى او تو را حمل كرده بطورى كه هيچ كس كسى را حمل نكند ، و از ميوه قلبش به تو خورانده و به تو بخشيده آنچه را كه كسى حاضر نمىشود به ديگرى ببخشد و بخوراند ، و تو را با تمامى اعضايش نگهدارى كرده و باكى نداشته از اين كه گرسنه بماند ولى تو را سير گرداند و تشنه بماند ولى تو را سيراب نمايد و برهنه بماند ولى تو را بپوشاند و در آفتاب بماند ولى تو را سايبان قرار دهد ، و از خواب خود بخاطر تو دست مىكشد ، و خلاصه از گرما و سرما تو را محافظت مىكند تا براى او بوده باشى ، و تو نمىتوانى از ( زحمات ) او سپاسگزارى مگر به كمك و توفيق پروردگار . و حق پدرت اين است كه بدانى او اصل ( و ريشه ) توست و اگر او نبود تو هم نبودى ، پس هر گاه چيزى ( خوب ) از خود ديدى كه به شگفتت آورد بدان كه پدرت در آن چيز ( اساس ) و اصل نعمت است پس خدا را سپاسگزار باش و شكر پدر را بجاى آور كه قوتى نيست مگر اللَّه را . و اما حق فرزندت اين است كه بدانى او از توست و خير و شر او در دنيا متعلق به تو مىباشد ، و تو در نزد پروردگارت از سرپرستى او در ادب نيكو و هدايت بسوى پروردگار و اطاعت از خدا مسئول هستى پس در امر فرزندت مانند كسى كوشش كن كه يقين