على التحقيق پيش از سنهء ( 1294 ه . ق ) قمرى فوت شده است . وى فرزندى به نام حاج ميرزا محمد كاظم داشت كه با دختر حاج محمد ابراهيم كرباسى ازدواج كرد و داخل جرگهء فقها و علماى شريعت شده بود و از ميراث فلسفى پدر چيزى عايد او نشد يا از وى بروز نكرد . حكما و مدرسان فلسفهء معاصر شارح در اصفهان در قرن سيزدهم هجرى كه عصر زندگانى شارح مشاعر است ، جمعى كثير از حكما و مدرسان فلسفه و عرفان در اصفهان بودند كه اكثرشان شاگردان همان آخوند ملا على نورى بودند و بعضى هم اصلا با دستگاه تدريس وى ارتباط نداشتند . از جمله مشاهير طبقهء اول ، ملّا اسماعيل درب كوشكى واحد العين محشّى شوارق است متوفاى حدود ( 1280 ه . ق ) و ميرزا حسن نورى اكبر اولاد خود « آخوند ملا على » كه بعضى او را مخصوصا در ذوق و ذكاوت بر پدرش ترجيح مىدادند ؛ ديگر آقا سيد يوسف مازندرانى مدرس مدرسهء نيماورد - همين مدرسه كه اين حقير حدود بيست سال ساكن آن بوده و بهترين و خوشترين ايّام فراغت تحصيل خود را در حجرهء طلبگى آن‌جا گذرانده است . آقا سيد يوسف در اواخر عمرش از نعمت باصره محروم شد و به اين سبب او را سيد يوسف أعمى مىگفتند ؛ ديگر آقا على اصغر همدانى و ميرزا مهدى رشتى و حاج ميرزا جعفر بن محمد حسين اصفهانى و ميرزا محمد حسن چينى كه از حيث مقام و مرتبت علمى با ميرزا حسن نورى در يك درجه محسوب مىشد ، اما در حسن بيان و تقرير مطالب او را بر نورى ترجيح مىدادند . از جمله اشخاصى كه سمت شاگردى نزد آخوند ملا على نورى را نداشت ، آخوند ملا حسن نائينى است ساكن همان مدرسهء نيماورد كه از اوتاد و ابدال زمان خود بود و در زهد و ورع و رياضت و كشف و شهود و كرامت احوالى حيرت‌انگيز و سرگذشتى عبرت‌آميز داشت كه شرحش از موضوع بحث خارج