( 1 ) بشما سفارش ميكنم اى بنده‌هاى خدا و هم بخودم سفارش ميكنم بتقوى از خدائى كه همه چيز را بدانش خود آغاز كرد و وعده‌گاه و بازگشت همه فردا بدرگاه او است و بدست قدرت او است نابودى آن‌ها و نابودى شما و گذشت روزگار و فناى عمر و بسر آمدن مدت شماها و اين دنيا به زودى از دست ما و شما بدر رود چونان كه از دست كسانى كه پيش از شما بودند بدر رفت . پس اى بنده‌هاى خدا كوشش خود را در اين دنيا صرف كنيد كه در روز كوته آن براى روز دراز آخرت توشه برداريد زيرا دنيا خانه كار است و آخرت خانه آسايش و پاداش خود را از آن دور كنيد و دل از آن بكنيد زيرا فريبخورده كسى است كه فريب آن را بخورد ، هرگز دنيا در زمينه نهايت آرزوى خواستاران خود كه بسيار دوستش دارند و بدان دل دهند و شيفته آنند از اين نگذرد كه خدا عز و جل فرمايد : ( 24 - يونس ) چون آبيست كه از آسمانش فروباريم و با گياه زمين در آميخت از آنچه جان داران خورند تا آخر آيه ( تا چون زمين زيور خود را بر گرفت و بسيار زيبا شد و مردمش پنداشتند كه بر آن توانايند فرمان ما در شب هنگام يا روز روشن در رسيد و آن را كاهى درو شده و خرد نموديم كه گويا ديروز هم چيزى نبوده است ) . با اينكه در اين دنيا هيچ كدام از شما تجربه‌اى فراهم نكرد و خبرى بدست نياورد جز اينكه عبرتى براى او فزايد و هيچ كس در سايه آسودگى و عافيت نياسايد جز اينكه نگرانيست از آنكه بلائى ريشه كن بر سرش آيد يا نعمت و عافيت خود را از دست دهد با اينكه دنبال اين همه مرگست و ترس از ورود بعالم ديگر و نگرانى از باز داشت در برابر خداوند حاكم و عادل تا هر كس پاداش عمل خود را بيند ، تا اينكه خدا هر آن كس بد كردار بوده است سزا دهد و پاداش بخشد به كسانى كه خوشكردارى كردند با كارهاى نيك .