( 1 ) آنانند كه سپرده‌هاى خدايند در بلادش و بوسيله آنان خدا از بنده‌هاى خود دفع بلا مىكند اگر يكى از اينان به خدا جل ذكره سوگند ياد كند آن را انجام دهد و اگر بر كسى نفرين كند خدا او را يارى كند و رفع ستم از او نمايد ، و از او بشنود هر گاه با وى مناجات كند و اجابتش نمايد هر گاه دعا كند ، خدا سرانجام خوب را براى تقوى مقرر داشته و بهشت را براى اهل تقوى جايگاه ساخته كه در آن بهترين خواسته را دارند گويند سبحانك اللهم ( يعنى هر وقت چيزى خواهند اين جمله را بر زبان رانند و بمطلوب خود رسند - از مجلسى ره ) مولايشان آنان را بدان چه داده‌استشان دعوت كرده است و آخر خواست آن‌ها اينست كه : الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . خطبه‌اى از امير المؤمنين ( ع ) 194 - ( 2 ) از محمد بن نعمان و يا ديگرى كه امام صادق ( ع ) اين خطبه را براى روز جمعه امير المؤمنين ( ع ) ذكر كرده است : سپاس خدا را سزاست كه شايسته سپاس است و سر آغاز و سرانجام آن است و جايگاه آن ، آغازكننده نقش آفرين ، برترين و الا و بزرگوار ؛ عزيزترين هستى و كرامت شعار بكبريائى يگانه و بهر گونه نعمت يكتا ، بعزت خود چيره است و بقهر خود مسلط ، بنيروى خود منيعست و بتوان خود مقتدر و بجبروت خود برتر از هر چيز است ستوده است بامتنان و احسانش ، بخشنده است به عطا و فوائد شايانش روزى فراوان دهد و نعمت بىكران او را سپاس‌گزاريم بنعمتهايش و پياپى بودن آلائش سپاسى كه برازنده عظمت و جلال او است و فرازنده آلاء و كبريائش