و آن را آرزو مكن . قول خدا تعالى « فَلا تُعْجِبْكَ » يعنى دلت را نبرد آنچه از اموال و اولاد اين منافقان بىدين مىبينى . . . نطق پند آميزى از رسول خدا « ص » 190 - ( 1 ) از امام باقر « ع » فرمود از جابر بن عبد اللَّه شنيدم مىگفت يك روز رسول خدا « ص » بر ما گذر كرد ، ما در انجمنى بوديم و او بر ناقه‌اش سوار بود ، اين داستان پس از برگشت او از حجة - الوداع بود ، آن حضرت بر سر ما ايستاد و سلام داد و ما جواب او را داديم سپس فرمود : مرا چه شده است كه مينگرم دوستى دنيا بر بسيارى از مردم چيره شده است تا آنجا كه گويا در اين جهان مرگ بنام ديگران ثبت شده و آنان جاويدند و گويا حق در اين جهان بر ديگران بار شده و آنان بر كنارند و تا آنجا كه گويا از گزارش مرده‌هاى پيش از خود نه چيزى شنيدند و نه ديدند ، راه آنان همان راه مردمى مسافر و در حال كوچست به زودى زود مرگ بر سر آنها تازد و باز آيد ، خانه آنها گورشان گردد و ديگران ارتشان را بخورند ، آنان را گمانست كه پس از گذشتگان در جهان جاويدانند . هيهات هيهات پس مانده‌ها و پيش رانده‌ها پند نياموختند هر آينه نادانى كردند و به دست فراموشى سپردند هر پند آموزى در كتاب خدا بود و از سرانجام هر بدى آسوده بسر بردند و از پيش آمدهاى ناگوار و كمر شكن و گرفتاريهاى پديد آينده نهراسيدند . خوشا بر كسى كه ترس از خدا عز و جل او را از ترس مردم باز دارد . خوشا بر كسى كه بعيب خود پويد و عيب برادران مؤمنش را نجويد .