دستورى از امام صادق ( ع ) 150 - ( 1 ) از حارث بن مغيره گويد امام صادق ( ع ) فرمود من بيگناهان شما را بتقصير بيماران شما مسئول سازم و مؤاخذه كنم و چرا چنين نكنم ؟ بشما از كردار مردى از شماها چيزى ميرسد كه مايه نكوهش و زشتى و چركينى شماها و منست و باز هم با او و همگنانش نشست و برخاست ميكنيد و سخن و حديث ميگوئيد و كسى بشماها گذر مىكند و ميگويد اينها كه با آن مرد نابكار نشسته‌اند از او بدترند و اگر چنانچه وقتى بشما از طرف اين گونه افراد كردار و گفتار بدى ميرسد آنها را از خود برانيد و به آنها درشتى كنيد و آنها را باز داريد براى شماها و براى من بهتر باشد . شرح - از مجلسى « ره » - قوله « فيقول هؤلاء شر من هذا » - يعنى اينان كه با اين مرد فاسق معاشرت دارند و او را از كردار بدش باز نميدارند بدتر از خود او هستند . احاديثى در نهى از منكر 151 - ( 2 ) از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا تعالى ( 164 - الاعراف ) چون فراموش كردند آنچه را بدان ياد آور شدند نجات داديم آن كسانى را كه از بدى نهى ميكنند - فرمود : سه دسته بودند : 1 - خود فرمانبر بودند و امر بدان هم ميكردند و نجات يافتند . 2 - خود فرمانبر بودند ولى امر بمعروف نميكردند و ديگران را هم وادار بدان نميكردند و اينها به صورت مورچه مسخ شدند . 3 - خود فرمانبر نبودند و گنه‌كار بودند و ديگران را هم امر بمعروف نمىكردند و هلاك شدند . شرح - از مجلسى ره - قوله « فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ » مشهور ميان مفسران اينست كه نسيان در اينجا بمعنى ترك عمديست يعنى آنچه را صلحاء به آنان ياد آورى نمودند عمل نكردند و اين آيه در باره داستان اصحاب سبت نازل شده كه جمعى يهود بودند در روزهاى شنبه ماهى ميگرفتند و آيه دنبال آن