130 - ( 1 ) از مسعدة بن صدقه از امام صادق ( ع ) فرمود : مردى نزد پيغمبر ( ص ) آمد و به او گفت يا رسول اللَّه به من سفارشى كن ، رسول خدا ( ص ) به او فرمود آيا تو سفارش پذيرى اگر منت سفارش كنم ؟ سه بار جمله را به او باز گفت و آن مرد در هر بار پاسخ داد : آرى يا رسول اللَّه و پس از آن رسول خدا ( ص ) به او فرمود من تو را سفارش ميكنم كه هر گاه آهنك كارى كردى در انجام آن خوب بينديش و در باره آن پيش بينى بسزائى بكن و اگر درست است و خوش عاقبت است آن را انجام بده و اگر گم راهى و بد سرانجامى است آن را وانه . 131 - ( 2 ) فرمود ( ص ) : رحم كنيد بعزيزى كه خوار شده و بتوانگرى كه درويش و مستمند شده و بعالمى كه در دوران نادانها گرفتار شده و گم نام گرديده « 1 » 132 - ( 3 ) مسعدة بن صدقة گويد از امام صادق ( ع ) شنيدم يك روز بياران خود ميفرمود : هر كه دوستانه بشما روى كرد با چنگال سرزنش و نكوهش چهره او را نخراشيد و بد كردارى كمر - شكن وى را بيادش مىآوريد زيرا اين كار ناهنجار نه از شيوه رسول خدا است ( ص ) و نه از شيوه دوستان و جانشينان او . گويد : امام صادق ( ع ) فرمود : راستى بهترين ارثى كه پدران به پسران دهند ادب است نه مال - دنيا زيرا مال رفتنى است و ادب ميماند . مسعده گويد مقصودش از ادب دانش است . گويد : امام صادق ( ع ) فرمود : اگر دو روز هم از عمرت مانده يك روزش بادب آموزى پرداز

--> ( 1 ) گفت پيغمبر كه رحم آريد بر * هر عزيزى كو شده خوار و پكر وان توانگر كو شود درويش و زار * همچو دانائى به نادانان دچار