« و في حكمة آل داود : على العاقل أن يكون عارفا بزمانه مقبلا على شأنه حافظا للسانه » « 1 » . و عن الصّادق عليه السّلام : « لا يزال العبد المؤمن يكتب محسنا ما دام ساكتا فإذا تكلّم كتب محسنا أو مسيئا » « 2 » . مغمور بفكرته « 3 » « تفكّر ساعة خير من عبادة سنة » . فكر باعث عبرت و عبرت موجب سعادت است . ششم از صفات ايشان آنكه ، شكور بر نعمت ، صبور بر بلاءاند : « الصّبر رأس الإيمان » « 4 » . و عن يونس بن يعقوب : « أمرني أبو عبد اللّه عليه السّلام أن آتي المفضّل و اعزّيه بإسماعيل و قال : أقرئي المفضّل السّلام و قل له : إنّا قد اصبنا بإسماعيل فصبرنا فاصبر كما صبرنا ،

--> ( 1 ) - الكافي : 2 / 116 / 20 و 21 . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « در حكمت آل داود ( كتاب زبور ) است كه : بر عاقل لازم است كه به وضع زمان خود آشنا باشد ، سرگرم كار خود بوده ، زبانش را حفظ كند » . ( 2 ) - الكافي : 2 / 116 / 20 و 21 . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « بندهء مؤمن تا زمانى كه خاموش باشد ، نيكوكار نوشته مىشود و چون سخن گويد : نيكوكار يا بدكردار نوشته شود » . ( 3 ) - « مؤمن ژرف‌انديش است » . ( 4 ) - الكافي : 2 / 87 / 1 . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « صبر ، سر ايمان است » . در شرح اين حديث شريف نقل است : « اگر ايمان را به انسانى تشبيه كنيم ، صبر به منزلهء سر آن انسان ، و اخلاق و صفات ديگر ايمان به منزلهء اعضاء و جوارح ديگر است ، و اين تشبيه يا از لحاظ شرف و فضيلت و يا از لحاظ قوام و ثبات صفات حميده به صفت صبر است » .