[ 2 ] [ مجلس دوم : عالَم ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ * ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ * ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ « 1 » * ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذلِكَ لَمَيِّتُونَ * ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ تُبْعَثُونَ « 2 » . اى كسى كه رحل اقامت در اينجا افكنده‌اى به نظرت آمده كه هميشه در اين عالم بوده و پيوسته در اين عالم زيست خواهى كرد ! نه چنين است ، عوالم بسيار طى كرده‌اى تا به اين عالم رسيده‌اى و در اين عالم نخواهى ماند ، عوالم ديگر در پيش دارى كه بايد آنها را نيز طى نمائى ، « أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ » ؟ ! « 3 » .

--> ( 1 ) - مؤلّف رحمه اللّه در حاشيه ، اين بيت عطّار نيشابورى از منطق الطّير را آورده‌اند : آفرين ! جان آفرين پاك را ! * آنكه جان بخشيد و ايمان خاك را ( 2 ) - المؤمنون : 12 - 16 . : « و هرآينه ما آدمى را از خلاصه و چكيده‌اى از گل آفريديدم * سپس او را نطفه‌اى - در قطرهء آبى - ساختيم در قرارگاهى استوار - يعنى زهدان مادر * آنگاه نطفه را خون بسته‌اى ساختيم و آن خون بسته را پاره گوشتى كرديم و آن پاره گوشت را استخوانها گردانيديم و بر آن استخوانها گوشت پوشانديم ؛ سپس او را به آفرينشى ديگر بازآفريديم . پس بزرگ و بزرگوار است خداى يكتا كه نيكوترين آفرينندگان است * سپس شما از پس آن هرآينه مردگانيد * سپس روز رستاخيز برانگيخته مىشويد » . ( 3 ) - المؤمنون : 115 . : « آيا پنداشته‌ايد كه شما را بيهوده آفريديم و شما به سوى ما -