الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ * الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ ؛ « 1 » و برخى از آنان به هرعمل خير ( با جان و دل ) به دستور حق سبقت گيرند ، اين رتبه است در حقيقت همان فضل بزرگ ( و عطاى بىمنتهاى الهى ) . همان بهشت ابدى كه در آن داخل شده با زر و گوهرهاى آن به دست ( و بدن ) زيور بندند ، و جامهء حرير و پرند دربر كنند ، و به سپاس آن نعمت‌هاى بىحساب زبان به ستايش خدا گشايند و گويند : حمد خدا را كه حزن و اندوه ما ببرد ( و شادى بىحد عطا فرمود ) ، همانا خداى ما بسيار بخشنده و پاداش‌دهندهء سپاس است . شكر آن خدايى را كه از لطف و كرم ، ما را به منزل دايمى بهشت وارد كرد كه در اين‌جا هيچ رنج و المى به ما نرسد ، و ابدا ضعف و خستگى نخواهيم يافت . وَ هذا صِراطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيماً قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ * لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ؛ « 2 » اين راه خداى تو است كه مستقيم است . ما آيات خود را براى گروهى از بندگان شايسته‌اى كه بدان پند مىگيرند . به‌خوبى روشن ساختيم . آنها را نزد خدا دار سلامت و خانهء آسايش است و خدا دوستدار آنهاست ؛ براى آن‌كه نيكوكار بودند . در تفسير برهان « 3 » از امام محمد باقر عليه السّلام نقل شده كه آن حضرت عليه السّلام دربارهء قول خداى تعالى : وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ . . . ؛ « 4 » و خدا همهء خلق را به سر منزل سعادت و سلامت مىخواند ، فرمايد : « سلام » خداى عزّ و جلّ است . و « دار » ( خانهء ) او ، كه آن‌را براى اوليايش آفريده ، بهشت است . از ابن عباس نقل شده كه گويد : دار السّلام ، بهشت است ، كه براى ساكنانش سلامت و تندرستى از هربلا و آفت و بيمارى و پيرى و مرگ و تغيير حال است . پس آنان

--> ( 1 ) . فاطر ( 35 ) آيات 32 - 35 . ( 2 ) . انعام ( 6 ) آيهء 126 و 127 . ( 3 ) . ج 2 ، ص 183 . ( 4 ) . يونس ( 10 ) آيهء 25 .