همزه - و ماضى آن - به كسر همزه - . در صحاح گويد : بئس الرجل يبئس بؤسا و بيئسا ؛ يعنى بسيار محتاج گرديد . . . . لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً ؛ « 1 » و آن‌جا نه آفتابى ( سوزان ) بينند و نه سرماى زمهرير . إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ * نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ * نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ ؛ « 2 » آنان‌كه گفتند : محقّقا پروردگار ما خداست و بر اين ايمان پايدار ماندند فرشتگان ( رحمت ) بر آنها نازل شوند ( و مژده دهند ) كه ديگر هيچ ترسى و حزن و اندوهى از گذشتهء خود نداريد و شما را به همان بهشتى كه ( انبيا ) وعده دادند بشارت باد ، و ما در دنيا و آخرت ياران و دوستداران شماييم و براى شما در بهشت ابد هرچه خواهيد يا آرزو و تقاضا كنيد همه مهياست . اين سفرهء احسان را خداى غفور مهربان ( پاداش ثبات ايمان ) براى شما گسترده است . بعضى بر اين مطلب به آيهء شريفهء قرآن استشهاد نموده‌اند : وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ * الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ ؛ « 3 » ( و به سپاس آن نعمت‌هاى بىحساب ، زبان به ستايش خدا گشوده ) و گويند : حمد خدا را كه حزن و اندوه ما ببرد ( و شادى بىحد عطا فرمود ) همانا خداى ما بسيار بخشنده و پاداش‌دهندهء سپاس است . شكر آن خدايى را كه از لطف و كرم ما را به منزل دايمى بهشت وارد كرد كه در اين‌جا هيچ رنج و المى به ما نرسد و ابدا ضعف و خستگى نخواهيم يافت .

--> ( 1 ) . انسان ( 76 ) آيهء 13 . ( 2 ) . فصّلت ( 41 ) آيات 30 - 32 . ( 3 ) . فاطر ( 35 ) آيهء 34 و 35 .