آنها را از عذاب نرهاند . و لا بما قضوا من وطرهم ؛ و نه از خواسته‌هاى برده شده نفعى . در تحف العقول اين جمله نيز اضافه شده : و صار ذلك و بالا عليهم فصاروا يهربون ممّا كانوا يطلبون ؛ و تمام آنها بلاى جانشان گردد به‌گونه‌اى كه از آن‌چه مىطلبيدند بگريزند . نمونه‌اى از خوش‌گذرانى دنياپرستان در كتاب معجم الأدباء در ضمن نقل شرح حال على بن محمد تنّوخى آورده است : گويند او از جمله قضاتى بوده كه در مجلس بزم وزير مهلبى حاضر مىشده و هفته‌اى دو شب از كسوت قضاوت خارج و به عياشى و خوش‌گذرانى مىپرداختند ، و آنان عبارت بودند از : ابن قريعه ، ابن معروف ، قاضى ايذجى و گروهى ديگر . . . و آن‌گاه كه سماع و طرب آنان به حدّ كمال مىرسيد پيراهن وقار از تن به در مىكردند و در امواج مستى و بطر غوطه‌ور مىشدند و به دست هركدام از آنان ظرفى زرين به وزن هزار مثقال مملوّ از شراب مىدادند كه بيشترش را مىنوشيده و باقىاش را به ديگران مىپاشيدند و سپس تا سحر ، با جامه‌هاى رنگين و گردن‌بندهاى جواهرنشان كه به تن داشتند ، به پايكوبى و رقص دسته‌جمعى مىپرداختند . . . و صبحگاهان به حالت نخستين بازمىگشتند . حشمت بزرگان به خود مىگرفتند و بر سر كار خويش برمىگشتند . « 1 » هشدار و إنّى احذّركم و نفسى هذه المنزلة ؛ همانا من خود و شما را از چنين پيش‌آمدى برحذر مىدارم . » « حد » گويد : در روايتى « هذه المزلّة ؛ اين لغزشگاه » آمده است . امام عليه السّلام خود را نيز مشمول خطاب قرار داده تا حالت پذيرش و انقياد در مخاطبان بيشتر گردد .

--> ( 1 ) . ج 14 ، ص 166 .