قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها « 1 » ؛ هركه نفس ناطقهء خود را از گناه و بدكارى پاك و منزّه سازد به يقين رستگار خواهد بود . و عمّر معادا ؛ و آخرت را آباد نمود . . . . وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ . . . « 2 » ؛ و زندگانى به حقيقت دار آخرت است . و استظهر زادا ؛ و توشه‌اى اندوخت . در صحاح گويد : استظهر به ؛ يعنى يارى خواست از او ، و استظهر الشيء ؛ يعنى آن را حفظ نمود و از بر خواند . ليوم رحيله ، و وجه سبيله ، و حال حاجته ، و موطن فاقته ؛ براى روز كوچ نمودن از اين جهان ، و راهى كه در پيش داشت ، و هنگام نيازمندى ، و محل تنگ‌دستىاش . در كتاب من لا يحضره الفقيه از امير المؤمنين عليه السّلام نقل كرده كه فرمود : هيچ روزى بر آدمى نگذرد جز اين‌كه ( به زبان حال ) به او بگويد : من روز تازه‌اى هستم و بر تو گواه ، پس در من نيكو بگو كه در روز قيامت براى تو گواهى خواهم داد . هان ! پس از اين ديگر هرگز مرا نخواهى ديد . « 3 » و قدّم أمامه لدار مقامه ؛ و براى اقامت در جايگاه ابدىاش ساز و برگى از پيش فرستاد . وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ « 4 » ؛ و از آن‌چه روزى شما كرديم در راه خدا انفاق كنيد پيش از آن‌كه مرگ بر يكى از شما فرا رسد در آن حال ( به حسرت ) بگويد : پروردگارا ! اجل مرا اندكى تأخير انداز تا صدقه و احسان بسيار كم و از نكوكاران شوم . فاتّقوا اللّه عباد اللّه جهة ما خلقكم له ؛ اى بندگان خدا ! تقوا پيشه كنيد به جهت هدفى كه براى آن آفريده شده‌ايد .

--> ( 1 ) . شمس ( 91 ) آيهء 9 . ( 2 ) . عنكبوت ( 29 ) آيهء 64 . ( 3 ) . ج 4 ، ص 397 . ( 4 ) . منافقون ( 63 ) آيهء 10 .