. . . فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً . . . « 1 » ؛ پس بشتابيد به خيرات و عبادات كه هركجا باشيد همهء شما را خداوند به عرصهء محشر خواهد آورد . و حاذر فبادر ، و أيقن فأحسن ؛ از گناه دورى جست و به طاعت حق مبادرت ورزيد . و به ( جزاى اعمال ) يقين نمود و كردارش را نيكو ساخت . فَأَمَّا مَنْ أَعْطى وَ اتَّقى * وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى « 2 » ؛ امّا هركس بخشيد و نيكى كرد و خداترس و پرهيزكار شد و به نيكويى تصديق كرد ، ما هم البته كار او را سهل و آسان مىگردانيم . و عبّر فاعتبر ؛ و عبرت داده شد پس عبرت گرفت . يعنى اسباب و موجبات عبرت را ديد و از آنها عبرت گرفت . و حذّر فحذر ؛ و ( از نافرمانى پروردگار ) بيم داده شد ، پس برحذر گرديد . خداى تعالى در سورهء قمر بارها فرموده است : وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ؛ و ما قرآن را براى وعظ و اندرز بر فهم آسان كرديم ، آيا چه كسى است كه از آن پند گيرد ؟ و زجر فازدجر ، و أجاب فأناب ؛ و باز داشته شد ( از معصيت ) ، پس بازايستاد و پاسخ مثبت گفت و ( به سوى خدا ) بازگشت . وَ الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى . . . « 3 » ؛ و آنان‌كه از پرستش طاغوت دورى جستند و به درگاه خدا با توبه و انابه بازگشتند آنها را بشارت و مژدهء ( رحمت ) است . و رجع ؛ و به خود آمد . اين‌گونه در نسخهء مصرى آمده و صواب « و راجع » مىباشد ؛ چنان‌كه در ساير نسخ آمده است . فتاب ؛ و توبه كرد .

--> ( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 148 . ( 2 ) . ليل ( 92 ) آيات 5 - 7 . ( 3 ) . زمر ( 39 ) آيهء 17 .